ปากดี ขี้เหงา เอาแต่ใจ

วันนี้เรามาคุยกันถึงวิธีทำให้ชีวิตเบาขึ้น โล่งขึ้น สบายขึ้นดีไหม?

 วิธีทำให้ชีวิตโล่ง และ เบาขึ้น เช่น...

1. เก็บของที่ไม่ใช้ เลิกใช้ เอาไปบริจาคให้ผู้เดือนร้อน เช่น เสื้อผ้า

รองเท้า เฟอร์นิเจอร์เก่าๆ อย่าไปเสียดาย กับของที่ไม่ใช้แล้วเลย

   ไรต่อมิอะไรเสียบ้างก็ได้บรรยากาศของการประชุมมักจะเครียดเสมอ

     สารความเครียดก็หลั่งตลอดเวลา...รู้ไหม?
 
3. เลือกไปงานที่สำคัญและควรจะไปเท่านั้น

    ไม่เช่นนั้นเราจะไม่มีเวลาเป็นของตัวเองเลย
 
4. อ่านหนังสือพิมพ์ หรือนิตยสารให้น้อยลง

     โดยเฉพาะข่าวอาชญากรรมหรือข่าว เครียดๆ ที่ซ้ำกันทุกวัน

        ดูไปฟังไฟแทนที่จะสบายใจกลับเครียดมากขึ้น 
 
6.     อย่ารับปากหรือสัญญาว่าจะทำอะไรให้ใครๆ ง่ายๆ

         ด้วยความเกรงใจเลยหัดปฏิเสธให้เป็น

 
7. อย่าพยายามเปลี่ยนแปลงคนอื่นเลย ทำได้ยากมาก

       จะทำให้เราจมปลักอยู่กับความผิดหวังในตัวคนอื่น

       และเกลียดชังสังคมรอบตัว พยายามรักคนอื่น และยอมรับเขา  

        ตามความเป็นจริงเถิด ถ้ารักไม่ลง ก็มองข้ามเขาไป

        และลดความคาดหวังในตัวเขาลงด้วย เมื่อเวลาผ่านไป

        เราหันไปมองเขาใหม่ เราจะเข้าใจยอมรับและ

       รักเขาตามความเป็นจริงได้มากขึ้น

 8.   หัดไปไหนมาไหนคน เดียว เป็นเพื่อนตนเองได้ จะลดขั้นตอน

       และความยุ่งยากใจ เวลา จะต้องทำอะไรหรือไปไหนได้มากขึ้น
 
9.      ลดความบ้างาน บ้าเงิน บ้าอำนาจ บ้าเกียรติยศชื่อเสียงลงบ้าง

          จะทำให้คุณไม่ เครียดกับการเฆี่ยนตัวเองให้ทำงานหนัก

          และแข่งขันกับคนรอบข้างตลอดเวลา  จนลืมสร้างมิตร

           และไม่เคยพอใจตัวเองเลยไม่ว่าจะได้มามากเท่าไร

10.         ถ้าจะรักใครสักคน อย่าหลงรักเขาทั้งหมดของชีวิต

           และอย่าเข้าไปก้าวก่ายชีวิต เขาด้วย จงคิดเพียง

          จะอยู่ข้างๆ เขาก็พอแล้ว การรักแบบนี้จะทำให้รักกันได้นานๆ
 
11.     ลองแบ่งเวลาวันละ 1 ชั่วโมง

          ล้างจิตใต้สำนึกที่ไม่ดีออกไปให้หมด

 
        ลองทำดูตามที่แนะนำมานะครับ เราจะรู้สึกว่าชีวิตโล่ง

        และเบามากขึ้น เหมือนใส่เสื้อผ้าหลวมๆ ไม่คับ แคบ

         หรือรัดรึง อึดอัด เวลาตัวเองเบาๆ ใจสบายๆ

          ความคล่องตัวจะมีมากขึ้น จนคุณแปลกใจตัวเอง 

ความรักที่ไม่สามารถเดินข้ามผ่านไปได้

เป็นความรักที่เจ็บปวด

ใยความรักจึงหยุดนิ่ง และ ไม่ดำเนินตามหนทาง

เมื่อเท้าก้าวข้ามผ่านวันเวลา

แต่ใยความรักที่มีอยู่ในใจจึงเดินวกวนไม่จบสิ้น

วันผ่าน เดือนพ้น เลยปี รักยังคงฝังลึก

การเฝ้ารอเปรียบเสมือนจุดเริ่มต้นที่ไม่มีวันจบ

แต่ใจก็ยังคงเฝ้ารอ

หนทางข้างหน้าแม้จะมืดมิด

แต่ใจก็ยังคงเฝ้ารอ

แค่เพียงเสี้ยววินาทีที่ได้พบก็ยอมแลกกับทุกสิ่ง

ใจหนอใจ

เมื่อไรเจ้าจะยอมเปลี่ยนหนทาง